Home
Τα αγάλματα του Μέμνονος στις Θήβες της Αιγύπτου

Τα αγάλματα του Μέμνονος στις Θήβες της Αιγύπτου

Τα ζεύγη μυθικών ηρώων και μυθικών ζώων σε ρόλο φύλακα ναών, ιερών τόπων και τάφων ή ακόμη και σπιτιών, είναι μια παγκόσμια παράδοση. Από τον Jaya και τον Vijaya που φυλάσσουν τους ναούς του Vishnu στην Ινδία μέχρι τα ζεύγη των Shisha, τα μυθικά ζώα που αποτελούν διασταύρωση σκύλου με λιοντάρι της Ιαπωνίας και που στέκονται προστάτες στις εισόδους, με το αριστερό (το θηλυκό) να έχει ανοικτό το στόμα για να φέρνει κέρδη και ευλογία και το δεξί (το αρσενικό) κλειστό για να κρατά μακριά την κακοδαιμονία .
Ένα τέτοιο ζεύγος «φυλάκων» και στην συγκεκριμένη περίπτωση με ανθρώπινη μορφή, αντίκρισα τον Αύγουστο του 1999 στην Αίγυπτο.
Βρέθηκα τότε κατά την διάρκεια του ταξιδιού μου στην Χώρα των Φαραώ, στην δυτική όχθη του Νείλου, απέναντι από την πόλη του Λούξορ και το συγκρότημα του Καρνάκ, ανάμεσα σε αρκετά σημαντικά αξιοθέατα που είναι συγκεντρωμένα σε σχετικά μικρή έκταση: την Κοιλάδα των Βασιλέων, την Κοιλάδα των Βασιλισσών, τους Τάφους των Ευγενών, την Νεκρόπολη των Θηβών, ναούς, ανάκτορα…
Τελειώνοντας την επίσκεψή σε όλα αυτά, πήρα τον δρόμο που οδηγεί μέσα από την Qurna al Gaddah στο ποτάμι. Όχι μακριά από τα μνημεία αυτά, το τελευταίο αξιοθέατο που συνάντησα ήταν οι Κολοσσοί του Μέμνονος: δύο τεράστια πέτρινα αγάλματα που με τις βάσεις τους φθάνουν τα 18 μέτρα, στεκόμενα εδώ και 34 αιώνες στην είσοδο της Νεκρόπολης των Θηβών σε απόσταση 15 μέτρων το ένα από το άλλο.
Και τα δύο αγάλματα, τα οποία βλέπουν προς το ποτάμι, παριστάνουν τον Αμενχοτέπ Γ’ (γνωστός στους Έλληνες και ως Αμένοφις Γ’) ο οποίος έζησε τον 14ο αιώνα π.Χ. σε καθιστή θέση και με τα χέρια να αναπαύονται σε γόνατα, αποτελούσαν τμήμα του ταφικού ναού του, ο οποίος καταστράφηκε από πλημμύρες του Νείλου, ως «φύλακες». Μία ακόμη θεομηνία, σεισμός αυτή την φορά, κατέστρεψε το 27 π.Χ. το κεφάλι του ενός από τα δύο αγάλματα. Η ζημιά που προκλήθηκε στο άγαλμα πιστεύεται ότι είναι η αιτία για την δημιουργία ενός φαινομένου ακουστικής για το οποίο γινόταν λόγος κατά την αρχαιότητα: να ακούγεται τα πρωινά με τον αέρα ένας μελωδικός ήχος με αποτέλεσμα ο κόσμος να πιστεύει πως μιλούσε ο Μέμνων, ο γιος της Ηούς (της Αυγής) που καλούσε τη μητέρα του. Πρόκειται για τον Μέμνονα που βοήθησε τους Τρώες στην πολιορκία από τους Έλληνες και που φονεύθηκε μεν στην μάχη από τον Αχιλλέα, έγινε όμως μετά από παράκληση της μητέρας του Ηούς στον Δία, αθάνατος. ∆ύο αιώνες αργότερα όμως, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίµιος Σεβήρος αναστήλωσε τον πεσμένο κολοσσό και έτσι το τραγούδι σταμάτησε να ακούγεται.
Ο Αμενχοτέπ Γ’ είναι ο φαραώ με τα περισσότερα σωζόμενα προς τιμήν του αγάλματα, καθώς έχουν εξακριβωθεί περισσότερα από 250.

Κείμενο – Φωτογραφία: Zalmoxis.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s