Home

Είδα πάλι χθες το «Big Business». Την μικρού μήκους (διάρκειας μόλις 19 λεπτών) βουβή κωμωδία του 1929 με τους Stan Laurel και Oliver Hardy σε σκηνοθεσία των James W. Horne και Leo McCarey, σε σενάριο του δεύτερου και του H. M. Walker. Η ταινία αυτή θεωρήθηκε σημαντική στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου και μπήκε μετά από 63 χρόνια, το 1992, στην επιλεγμένη λίστα του National Film Registry (NFR) για λογαριασμό του National Film Preservation Board (NFPB) όπου αρχειοθετούνται ταινίες για διατήρηση στην Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
Η ταινία ξεκινά με τον «διδακτικό» πρόλογο – ευφυολόγημα «The story of a man who turned the other cheek – And got punched in the nose» και αμέσως μετά η κάμερα δείχνει τον Stan («Λιγνός») και τον Ollie («Χοντρός») στον ρόλο των πλασιέ χριστουγεννιάτικων δένδρων, κάπου στην Καλιφόρνια. Παρότι τα εξωτερικά γυρίσματα έχουν γίνει υπό λιακάδα, οι δύο πρωταγωνιστές κυκλοφορούν με παλτά και γάντια, καθώς υποτίθεται ότι η υπόθεση διαδραματίζεται παραμονές Χριστουγέννων. Για να μπει μάλιστα στο κλίμα ο θεατής, με το ξεκίνημα της υπόθεσης ακούγεται σταθερά και μονότονα το «jingle bells» (το πιανάκι παίζει ασταμάτητα μιας και πρόκειται για ταινία του βωβού κινηματογράφου).
Με το ξεκίνημα, έχουμε και την κατανομή των ρόλων: ο «Λιγνός» μεταφέρει από το αυτοκίνητο στη εξώπορτα του σπιτιού του υποψήφιου αγοραστή το δέντρο, κάνει δηλαδή τα χαμαλίκι και ο «Χοντρός» δίνει τις διαταγές, χτυπάει τα κουδούνια, χαιρετά, είναι «ο επί των δημοσίων σχέσεων».
Η κατανομή των ρόλων, η γνώριμη στις μετέπειτα ταινίες γλώσσα προσώπου και σώματος του κωμικού δίδυμου, χαρακτηριστικές γκριμάτσες και «γκανγκς» παίρνουν την οριστική μορφή τους σε αυτήν ακριβώς την ταινία. Γενικότερα, η συνεργασία των δύο στον βουβό κινηματογράφο, περνά μέσα από 3 στάδια:
Στο πρώτο στάδιο, απλώς παίζουν μαζί στην ίδια ταινία και σε μερικές από αυτές δεν βρίσκονται καν στο ίδιο πλάνο, πρόκειται δε κυρίως για ταινίες παραγωγής του Hal Roach ο οποίος πειραματιζόταν να βρει τον αντικαταστάτη του Harold Lloyd όταν εγκατέλειψε την εταιρεία του.
Στο δεύτερο στάδιο, οι δύο ηθοποιοί συνθέτουν δίδυμο, κυρίως σε ταινίες του Leo McCarey και στις ταινίες της φάσης αυτής αρχίζουν να εξελίσσουν τις κινηματογραφικές τους περσόνες.
Στο τρίτο, στάδιο, το οποίο ξεκινά με το «Big Business» οι δύο ηθοποιοί έχουν πια συντονιστεί για τα καλά και έχουν αποκτήσει τους ιδιαίτερους εκείνους κώδικες που θα τους κάνουν διάσημους.
Οι πρώτες απόπειρες να πουλήσουν δένδρο αποτυγχάνουν, παρά τις σουρεαλιστικές «χοντράδες» που λέει ο «Λιγνός» στους πελάτες για να τους πείσει («αν είχατε άνδρα δεν θα αγόραζε Χριστουγεννιάτικο δέντρο;» ρωτά την 40χρονη τότε Lyle Tayo [γνωστή από αρκετές συμμετοχές στις ταινίες του «Χοντρού» και του «Λιγνού» στον ρόλο της πρώτης πελάτισσας] άγνωστο αν πρόκειται για χήρα ή για γεροντοκόρη και αφού προηγουμένως του αναφέρει πως δεν έχει σύζυγο, για να του απαντήσει στην συνέχεια με μια δολοφονική ματιά πριν του κλείσει την πόρτα).
Στο δεύτερο σπίτι, η επιγραφή «Positively no peddlers. Dr Solicitors» και μάλιστα παρά την προειδοποίηση του «Λιγνού» δεν πτοεί τον «Χοντρό» ο οποίος κομπάζοντας λέει στον συνεταίρο του ότι διαθέτει κύρος και προσωπικότητα ώστε να μην τον αφορά η απαγορευτική πινακίδα και χτυπά το κουδούνι. Για να δεχτεί ένα σφυρί στο κεφάλι με το που ανοίγει η πόρτα.
Στο τρίτο σπίτι είναι που διαδραματίζεται και η υπόθεση. Ένοικος δεν είναι άλλος από τον 42χρονο τότε Σκωτσέζο ηθοποιό James Finlayson, τον γνωστό «οργισμένο» φαλακρό με το ψεύτικο μουστάκι που ήταν και το σήμα κατατεθέν του με την επίσης γνωστή μανιερίστικη έκφραση «d’ooooooh» στις κωμωδίες με τους Laurel και Hardy.
Του χτυπούν την πόρτα, αυτός δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει, την κλείνει, αλλά πιάνεται σε αυτήν ένα κλωνάρι του προς πώληση δένδρου. Του χτυπούν να ανοίξει, ανοίγει, τους λέει πως δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει, αλλά την 2η φορά πιάνεται στην πόρτα το σακάκι του «Λιγνού». Ξανά κουδούνι, ξανά άνοιγμα, ξανά πιάσιμο του κλαριού του δένδρου και ξανά τα ίδια.
Τότε είναι που ο «Χοντρός» μονολογεί απογοητευμένος «I don’t think he wants a tree» και ο «Λιγνός» αναφωνεί «I’ve got a big business idea!» από όπου πήρε και τον τίτλο της η ταινία. Ξαναχτυπά το κουδούνι και ζητά από τον Finlayson «Order for next year». Νομίζοντας πως ο πελάτης πείστηκε, φωνάζει τον «Χοντρό να κλείσει την πώληση. Μάταια όμως…
Και εκεί αρχίζει ένα καταστροφικό κρεσέντο που είναι και το κυρίως μέρος της ταινίας: ο πελάτης παίρνει ένα ψαλίδι και από τα νεύρα του κλαδεύει το δένδρο, ο «Χοντρός» απαντά, παίρνοντάς του το ψαλίδι και κόβοντάς την μοναδική τρίχα στην φαλάκρα του Finlayson και από εκεί και πέρα αρχίζει μια εκατέρωθεν καταστροφική μανία, με του Stan και Ollie να βανδαλίζουν το σπίτι του πελάτη (πόρτες, έπιπλα, συσκευές) και τον James Finlayson να ξηλώνει από το αυτοκίνητο του «Χοντρού» και του «Λιγνού» προφυλακτήρες, πόρτες, τιμόνι, καθίσματα.
Ο αστικός μύθος θέλει τον παραγωγό της ταινίας Hal Roach να αγοράζει από εργαζόμενο στο στούντιο το σπίτι που θα βανδαλίζουν και θα κατεδαφίζουν για τις ανάγκες της ταινίας ο «Χοντρός» και ο «Λιγνός» αλλά από, λάθος συνεννόηση οι δύο κωμικοί θα γκρεμίσουν το διπλανό σπίτι!
Τότε εμφανίζεται ένας αστυνομικός (ο πανύψηλος και θηριώδης Tiny Sandford ο οποίος στις ταινίες με τους Laurel και Hardy έπαιζε συνήθως ρόλους παλαιστή, τραμπούκου, πορτιέρη, κ.λπ.). Αρχικά καταγράφει μέσα στο περιπολικό και από απόσταση στο μπλοκάκι του τον αμοιβαίο βανδαλισμό. Στην συνέχεια θα σταθεί πάνω από τον «Λιγνό» ο οποίος σκυμμένος έχει απορροφηθεί στο να καταστρέφει ένα έπιπλο του πελάτη, παρά τα μάταια προειδοποιητικά νοήματα που του κάνει ο «Χοντρός». Μόλις ο «Λιγνός» αντικρίζει τον Sandford, αρχίζει να παίρνει το γνωστό χαζό και αθώο ύφος και τα κλαψουρίσματα με τις χαρακτηριστικές γκριμάτσες με τις οποίες έγινε διάσημος. Αρχίζει τα κλαψουρίσματα και ο Χοντρός και ο πελάτης και ο αστυνομικός (αφού διαπιστώνουν πως έφταιγε «η κακιά η ώρα») και η γειτονιά ολόκληρη που έχει μαζευτεί, όλοι συγκινημένοι. Σε μια σκηνή συμφιλίωσης ο Stan και ο Ollie προσφέρουν ένα πούρο στον πελάτη. Αυτός πάει να το καπνίσει, ο «Χοντρός» και ο «Λιγνός» αρχίζουν να γελάνε εκεί που όλοι έδειχναν συγκινημένοι, το αντιλαμβάνεται ο αστυνομικός και αρχίζει να τους κυνηγάει. Και εκεί που τρέχουν, ο Finlayson πάει να ανάψει το πούρο το οποίο είχε μέσα «δυναμιτάκι» και εκεί τελειώνει η σύντομη ταινία, η 31η στην σειρά όπου έπαιξαν ο Stan Laurel και ο Oliver Hardy.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s