Home
Soshu Enoshima Benzaiten kaicho mode hongu iwaya no zu

Soshu Enoshima Benzaiten kaicho mode hongu iwaya no zu

Το 1185 ξεκίνησε στην Ιαπωνία η λεγόμενη περίοδος Καμακούρα η οποία κράτησε ως το 1333. Αυτή πήρε το όνομα του Σογκουνάτου που επισήμως ιδρύθηκε στην ομώνυμη πόλη 7 χρόνια αργότερα, από τον πρώτο σογκούν Μιναμότο-νο Γιοριτόμο. Την ίδια αυτή χρονιά, το 1185, κατασκευάσθηκε και ο ναός Ζενιαράι Μπενζάιτεν στο μικρό, με περίμετρο μόλις 4 χιλιομέτρων, νησί Ενοσίμα.
Το νησί βρίσκεται στο στόμιο του ποταμού Κατάσε στον όρμο Σαγκάμι και ενώνεται με την πόλη Φουτζισάβα με μια γέφυρα μήκους 600 μέτρων και στην περιοχή αυτή διεξήχθησαν θαλασσινά αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο (το οποίο απέχει 45 χιλιόμετρα) το 1964.
Πέρασαν 72 χρόνια από την κατασκευή του ναού, όταν ο 30ετής τότε 5ος αντιβασιλιάς – κυβερνήτης του σογκουνάτου της Καμακούρα Χότζο Τοκιγιόρι ξεκίνησε εκεί ένα έθιμο που τηρείται ως τις μέρες μας. Όταν επισκέφθηκε τον ναό το 1257, έπλυνε μερικά νομίσματα στην πηγή του και συνέστησε και στους υπόλοιπους πιστούς να πράξουν το ίδιο για να ευχαριστηθεί η Ουγκαφουκούτζιν ώστε και να πολλαπλασιάσει τα νομίσματά τους και να χαρίσει πλούτη στους απογόνους τους. Όντας δημοφιλής όπως μαρτυρούν και διάφοροι θρύλοι (λεγόταν λόγου χάριν ότι ταξίδευε ινκόγκνιτο στην χώρα για να δει την κατάσταση του λαού ώστε να την βελτιώσει) μάλλον δεν θα ήταν δύσκολο να τους πείσει να τον μιμηθούν.
Αιώνες πέρασαν και ακόμη οι πιστοί που προσέρχονται, συνηθίζουν να πλένουν στην πηγή, η οποία για τον λόγο αυτόν ονομάστηκε Ζενιαράι-μιζού («Νερό Πλυσίματος Χρημάτων» και θεωρούμενη την περίοδο Έντο μία από τις 5 δημοφιλείς πηγές της Καμακούρα, ξακουστές για την ποιότητα του νερού τους) νομίσματα προς τιμήν του πνεύματος («κάμι») Ουγκαφουκούτζιν, κάτι στο οποίο οφείλεται η μεγάλη δημοφιλία του ναού.
Η Ουγκαφουκούτζιν, η οποία απεικονίζεται ως φίδι με ανθρώπινο κεφάλι, αποτελεί θεοκρασία ενός τοπικού πνεύματος του Σίντο και μιας θεάς του Βουδισμού της Μπενζάιτεν, η οποία με την σειρά της αποτελεί εκδοχή της θεάς Σαρασβάτι των Ινδουιστών.
Το «σιντάι» (το αντικείμενο της λατρείας όπου κατοικεί το πνεύμα/κάμι) του ναού είναι ένα πέτρινο φίδι με ανθρώπινο κεφάλι, σύμβολο της Ουγκαφουκούτζιν, του «κάμι» του νερού που μετά την εποχή του συγκρητισμού και την μετεξέλιξή του στην Ινδουιστικής προέλευσης θεά Σαρασβάτι έγινε το πνεύμα της σοδειάς και κατόπιν της ευμάρειας.
Μια επίσκεψη προσκυνητριών στο νησί που πηγαίνουν να δουν το άγαλμα της θεάς Μπενζάιτεν, το οποίο προσφερόταν σε θέα των πιστών κάθε 6 χρόνια, απεικόνισε σε ένα τρίπτυχο (της περίφημης τεχνοτροπίας Ουκίγιο-ε) που δημιούργησε γύρω στο 1850 ο Χιροσίγκε. Πρόκειται για το «Soshu Enoshima Benzaiten kaicho mode hongu iwaya no zu» (Προσκύνημα στον ναό της θεάς Μπενζάιτεν στο σπήλαιο της Ενοσίμα της επαρχίας Σαγκάμι).
Το νησί φαίνεται από την πλευρά της ακτής της πόλης και στο βάθος αριστερά αποτυπώνεται το όρος Φούτζι. Ολόγυρα στο νησί γυναίκες περπατούν που φορούν την χαρακτηριστική βαμβακερή ρόμπα της προσκυνήτριας («γιουκάτα») πάνω από το κιμονό και κρατώντας χάρτινες ομπρέλες για τον ήλιο πάνω στις οποίες αποτυπώνονται τα εμβλήματα των 4 μεγάλων χωρωδιών του Έντο, του σημερινού Τόκιο (Τοκιβάζου, Κινέγια, Κιγιομότο και Τομινότο).
Στα δεξιά βρίσκεται η είσοδος της σπηλιάς που οδηγεί στο ιερό (Ιβάγια Χονγκού) ενώ φαίνεται και η βραχονησίδα Μαναΐτα-ίβα με γυναίκες που κάνουν πικ-νικ τρώγοντας πάνω σε μια απλωμένη κουβέρτα, με μία μάλιστα από αυτές να ψαρεύει.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης το σχήμα των κυμάτων που είναι ίδιο με του Φούτζι, όπως και οι διαβαθμίσεις του μπλε σε αυτά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s