Home

«Περίεργα πράγματα» συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Κούβα…

Ο πρόεδρος Ραούλ Κάστρο αποφάσισε να εισάγει «καινά δαιμόνια» και να επιτρέψει το τελευταίο διάστημα συνήθειες, προϊόντα και υπηρεσίες οι οποίες μέχρι τώρα ήταν είτε παράνομες είτε ημι-παράνομες είτε περίπου «νόμιμες».

Για παράδειγμα, η κυβέρνηση έλαβε μια απόφαση, με βάση την οποία από την περασμένη Κυριακή οι Κουβανοί πολίτες μπορούν να διαμένουν πλέον σε ξενοδοχεία τα οποία ως τώρα προορίζονταν αποκλειστικά και μόνο για τουρίστες από το εξωτερικό.

Με άλλη απόφασή της, προ δύο εβδομάδων, η κυβέρνηση Κάστρο προχώρησε στην άρση της απαγόρευσης αγοράς από τους Κουβανούς ηλεκτρονικών υπολογιστών, τηλεοράσεων και βίντεο.

Με μια τρίτη απόφασή της, παρέσχε στους πολίτες της χώρας να διαθέτουν κινητά τηλέφωνα.

Και την τελευταία εβδομάδα, υποσχέθηκε την παραχώρηση σε αγρότες μη χρησιμοποιούμενης γης για να αυξηθεί η παραγωγή σε τρόφιμα, καφέ και καπνό.

Τι σημαίνουν αυτές οι κινήσεις; Με μια πρώτη επιδερμική ματιά, πρόκειται για μέτρα «φιλολαϊκά» και «φιλελεύθερα» που θα αναθερμάνουν τον ενθουσιασμό των Κουβανών. Είναι όμως μόνο αυτό;

Ποια «ανάγκη» και κυρίως «ποιους» εξυπηρετεί λόγου χάριν η δυνατότητα διαμονής Κουβανών π.χ. στο Nacional όταν αυτή συνεπάγεται πληρωμή αφενός με βάση τα ακριβά τιμολόγια που απευθύνονται σε Ευρωπαίους τουρίστες και αφετέρου με σκληρό νόμισμα; Μήπως δεν αποκλείεται λ.χ. να δούμε σύντομα στο μπαρ του ξενοδοχείου Copacabana κάποιους γραβατωμένους «συντρόφους» με κινητό, πούρο, ουίσκυ να συζητούν για ποσοστά, κέρδη, παραγωγή ή και …. ανταγωνισμό;

Ποιοι ζητούν να συμβαδίσουν με τα σύγχρονα ρεύματα, τάσεις και ιδέες που προωθούνται μέσα από τα ελεύθερα διακινούμενα dvd, τους υπολογιστές και την τηλεόραση; Ποιοι άλλοι εκτός από αστούς (από μικροαστούς μέχρι … «executive» όπως λέμε στα ελληνικά) πιέζουν για ελεύθερα κινητά; Αλλά και ποιοι ενδιαφέρονται να έλθουν σε επαφή με ξένη κουλτούρα αφού τα περισσότερα μέτρα αφορούν την ελεύθερη επικοινωνία;

Ποιοι θα αναλάβουν να αναπληρώσουν τα κενά του κράτους στην παραγωγή αγαθών;

Μήπως λοιπόν βρίσκεται στα σκαριά η αστική τάξη της αυριανής Κούβας; Κάπως έτσι δεν εξελίχθηκαν μήπως τα πράγματα και στην ΕΣΣΔ επί Gorbachev όταν οι τότε Κομσομόλοι σχεδίαζαν να γίνουν οι μεγαλοκαπιταλιστές που λυμαίνονται σήμερα τον ρωσικό πλούτο; Αλλά και στην Κίνα… οι γιοι των μαχητών της Πολιτιστικής Επανάστασης δεν είναι που κυκλοφορούν σήμερα με λιμουζίνες και ακριβά κοστούμια;

Μήπως λοιπόν η κυβέρνηση στην Αβάνα αφουγκράζεται κάποια μηνύματα που ο έξω κόσμος ακόμη δεν έχει αποκωδικοποιήσει; Και μήπως αποτελεί «εθνική υπόθεση» η μεταβίβαση της οικονομίας της χώρας σε κάποια «παιδιά της επανάστασης» όταν καραδοκούν αμερικανοί κεφαλαιοκράτες που ονειρεύονται πισωγύρισμα της Κούβας της μετά-Κάστρο εποχής πίσω στο καθεστώς  Μπατίστα  του τζόγου, της πορνείας, και των λαθρεμπόρων;

Και ίσως το κυριότερο ερώτημα: σε τι βάθος χρόνου θα γίνουν –εάν γίνουν- αυτές οι αλλαγές; Ας θυμηθούμε μόνο πως από την εποχή που η Ρωσίδα κοινωνιολόγος Tatiana Zaslavskaya ανέφερε για πρώτη φορά τον όρο «perestroika» (προτείνοντας την πορώθηση οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων) μέχρι την συστηματική χρήση του ίδιου αυτού όρου από τον Mikhail Gorbachev (μαζί με τον όρο «Glasnost») είχαν μεσολαβήσει άλλοι δύο ηγέτες στην ΕΣΣΔ (Αντρόπωφ – Τσερνιένκο) και μια πενταετία που άλλαξε «υπόγεια» την πρώην υπερδύναμη…

Advertisements

10 thoughts on “Έρχεται η κουβανέζικη αστική τάξη;

  1. Όταν η επανάσταση γίνει καθεστώς εκφυλίζεται σε κακέκτυπο του οράματος που τη γέννησε.
    Γι αυτό ο επαναστάτης αν δεν σκοτωθεί στη διάρκεια της επανάστασης πρέπει να αποχωρεί πριν δει τον εκφυλισμό της.
    Ο Κάστρο επέλεξε να κρατήσει, μέχρι το τέλος, το στρατιωτικό του αμπέχωνο για να του θυμίζει τα νιάτα του
    Τώρα που αποστρατεύτηκε το αμπέχωνο οι επίγονοι φόρεσαν τα καλά τους κοστούμια και τις γραβάτες.
    Προς τι οι απορίες σου. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα;

  2. Καλημέρα Μοναχικέ Λύκε!

    «Φάρμα των Ζώων» θυμίζει κάθε ανάλογη κατάσταση όπως σωστά περιγράφεις… Ουδόλως εκπλήσσομαι. Διαπιστώνω, προειδοποιώντας τυχόν αιθεροβάμονες να μην πέσουν από τα σύννεφα αύριο – μεθαύριο όταν στην Αβάνα θα ακούγονται λέξεις όπως «productividad» (ποραγωγικότητα), «ganancia» (κέρδος) κ.λπ…

  3. Η επανάσταση, ούτε καθεστώς γίνεται, ούτε εκφυλίζεται. Απλώς «κουράστηκε». Και εμείς πως απαντάμε;
    Ζητάμε πράγματα από τους κουβανούς, που ούτε καν διανοούμαστε για τον εαυτό μας.
    Ζητάμε αυτοί να αντέχουν και εμείς να κονομάμε.
    Αυτοί να είναι συνεπείς και εμείς να μην είμαστε τίποτα.
    Άσε λοιπόν τα δακρύβρεχτα παραμύθια και τους κουβανούς να προσανατολίσουν τη ζωή τους, έστω και σε κατεύθυνση, που ούτε σε εμένα αρέσει.
    Αλλά έτσι είναι η ζωή…

  4. Πολύ με έθλιψαν αυτά που γράφεις! Γιατι είναι αυτά που φοβόμουνα. Ο τελευταίος επαναστατικός πυρήνας θα πεθάνει. Δεν έχουμε ακόμα καταλάβει τι σημαίνει έχω κινητο, αυτοκίνητο, έχω υπολογιστη (για το τελευταίο, δεν έχω ακόμα αποφασίσει αν είναι για καλό η για κακό, μόνο στα πλαίσια της παγκόσμιας άρσης της σπατάλης υλικών και ανθρωπινων πόρων, το βρίσκω κακό, αλλά θα μου έλειπε αν μου τον έπαιρναν. Βέβαια, σε μια άλλη οργάνωση της ανθρωπότητας, πιθανόν ένας υπολογιστης ανά 10- 20 άτομα να έφτανε, ενώ τωρα όσοι μπορούν να έχουν υπολογιστη έχουν πάνω απο έναν)
    Σημαίνει, οικολογική επιβάρυνση, ανισότητα, φτώχεια, πόλεμος, πείνα, βαρβαρότητα με λίγα λόγια. Μια άλλη βαρβαρότητα πιο επικίνδυνη απο ποτέ.
    Πολύ στενοχωρηθηκα!!!!!!!

  5. @ ange-ta,

    καλησπέρα! «Πάει και ο εικοστός και οι ανατροπές» που λέει και το τραγούδι…
    Κύκλοι εναλλασσόμενοι αποδεικνύονται η πρόοδος και το πισωγύρισμα, η επανάσταση και η αντίδραση. Μάχη χαρακωμάτων, για λίγα μέτρα απο ‘δω ή από ΄κει αν το δει κανείς σε βάθος χρόνου. Και ανάλογα την εποχή, καθένας πανηγυρίζει για «ιστορική δικαίωσή» του και για «καταδίκη» και «χρονοντούλαπο της ιστορίας» του εχθρού…

    Ωστόσο, θα σου θυμίζω μια ταινία, τον «Γατόπαρδο». Θυμάσαι πώς ξεκινά; με τη φράση «αν θες όλα να μείνουν ίδια, φρόντισε κάποια από αυτά να τα έχεις αλλάξει». Κάτι τέτοιο μάλλον πάει να γίνει στην Κούβα. Για να δούμε…

  6. Εξυπνο αρθρο Ζάλμοξη.
    Αποφασίστηκε πρόσφατα να επιτραπεί στους Κουβανούς να αποκτήσουν κινητά τηλέφωνα.

    Κοίτα αν είναι να ακολουθήσουν το μοντέλο της Κίνας και του Βιετνάμ, τότε θα πάνε καλά, δηλαδή αυτοσυγκράτηση της παλαιας εξουσίας και να μην πεσουν με τα μουτρα στο ψαχνό. Αν ακολουθήσουν το Ρωσικό μοντέλο, θα έχουν τα ανάλογα προβλήματα.

    Όπως πάντα η ‘Ελληνική Αριστερα’ θα είναι η τελευταία που θα κλεισει τα φώτα στην ‘κεντρικα σχεδιαζόμενη οικονομια’.

    Αλλα θα πρεπει να απαντήσουν και οι συντροφοι;
    Θελουν Κομμουνιστικά κόμματα στην εξουσία εστω και θυσιαζοντας την κεντρικα σχεδιαζόμενη οικονομία (ενα εκτρωμα που ποτε δεν ανεφερε ή υποστηριξε ο Μαρξ;) ή θέλουν σοβιετικά μοντέλα που θα καταρρευσουν και τα κομμουνιστικά κόμματα θα περνουν το 10%.
    Εχω την εντύπωση οτι η ‘μιζερια των Ελλήνων Αριστερων’ θα παει προς το δευτερο.
    Τι λες; 😉

    Η εξυπνη εξουσία πάντα ήξερε πώς να υποχωρεί ώστε να κρατά την θεση της τουλαχιστον, και το κεφαλι της στην θεση του.
    Αν η Γαλλική αριστοκρατία το ειχε καταλάβει όπως η Αγγλική θα ειχαμε βασιλια στην Γαλλία.

    @ ange-ta
    Μην ανυσηχείς, η Βόρεια Κορέα δεν έχει ακόμα ανοιξει… εντελώς. Εκει δεν έχουν ουτε ιντερνετ.

    Και τέλος Ζαλμοξή εσύ ποιό μοντέλο ανάπτυξης προτείνεις που δεν θα δημιουργήσει ‘υποπτες αστικες ταξεις’, ‘διαπλεκόμενα συμφέροντα’, ‘πανίσχυρους οικονομικούς κολοσους’ που θα κινούνται σε ‘σκοτεινα δωμάτια’, ή ‘απομακρυσμένα κέντρα εξουσίας’ που στήνουν συνομωσίες με βάση το συμφέρον τους, ουτε ‘κλειστές σκληρές γραφειοκρατίες που συνθλίβουν το ατομο’;

  7. Που να θυμάμαι πως ξεκινάει αυτός ο εχτρεμ εστετ, ο Βισκόντι, το πέρασμα του Γατόπαρδου, έργο του άλλου εστετ του Γιουζέπε Τομαζι του Λαμπεντούζα στον κινηματογράφο. Ανοιξα όμως το βιβλίο, που το έχω διαβάσει εδώ και μια τουλάχιστον δεκαετία και αρχίζει κάπως αλιώς
    «Τώρα και την ώρα του θανάτου μας, αμήν»
    Γαμώ την ατυχία μας δηλαδη……

    Μακάρι πάντως να γίνει αυτο που λες εσύ στην Κούβα και να μην προδηλώνει την ώρα του θανάτου μας…..

  8. Καλησπέρα Φιλελεύθερε!

    Η θέση μου είναι πως η αριστερά θα πρέπει να βρίσκεται αντίθετη κατά του καπιταλισμού είτε ιδιωτικού είτε κρατικομονοπωλιακού, αλλά και υπέρ του ανταγωνισμού μεταξύ συνεταιριζομένων ιδιοκτητών – εργαζομένων. Κάτι αρκετά μακρινό και δύσκολο, ενώ στους καιρούς που ζούμε θα ήμουν ευχαριστημένος ακόμη και με το παλιό καλό… σκανδιναυικό μοντέλο. Αυτό είναι και το μοντέλο ανάπτυξης που με ρώτησες για το τι προτείνω, μεταξύ όσων έχουν δοκιμαστεί ιστορικά.

    Τώρα, αν η Κούβα ακολουθήσει στην μετά-Κάστρο εποχή το δρόμο της Κίνας ή της Ρωσίας, είναι κάτι που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: ακόμη και από τη ψυχοσύνθεση του Κουβανού, αλλά εν πολλοίς ακόμη και από τις ΗΠΑ (η Ουάσιγκτων σαφώς προτιμά την δεύτερη προοπτική). Ελπίζω πως δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι κρίμα για τις θυσίες που υπέστησαν (εμπάργκο, κ.λπ.) επί μισό αιώνα οι Κουβανοί.

  9. @ ange-ta,

    Προφανώς ο «κόκκινος αριστοκράτης» ήθελε να περάσει το συγκεκριμένο «ηθικό δίδαγμα» ως εισαγωγή. Και αυτό άλλωστε το συνειδητοποιούσε «από μέσα», ως εξ αγχιστείας μακρινός απόγονος των Σφόρτσα. Κάτι σαν αυτό που έγραψε στο σχολιό του ο Φιλελεύθερος για τη Γαλλική αριστοκρατία που δεν κατάλαβε αυτό το ρητό στον Γατόπαρδο…

  10. @ greenwolf:

    Λες: «…Ζητάμε πράγματα από τους Κουβανούς, που ούτε καν διανοούμαστε για τον εαυτό μας.
    Ζητάμε αυτοί να αντέχουν και εμείς να ‘κονομάμε…».
    Τσάμπα μάγκες, μην πω «τσάμπα επαναστάτες» δηλαδή…

    Για τα «δακρύβρεχτα παραμύθια» που λες, δεν νομίζω ότι προκύπτει από πουθενά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s