Φαιδρό και εγκληματικό το νομοσχέδιο καθημερινά αντιμετωπίζω συνεδέλφους “ψυχάκιδες” με πλήθος ψυχολογικών , οικονομικών και οικογενειακών κυρίων προβλημάτων καθώς αυτοί προσέφυγαν σε αυτό το επάγγελμα ώστε να υποστηρίξουν την ύπαρξή μέσω αυτού του επαγγέλματος.

Οι αυτοπυροβολισμοί , οι αυτοκτονίες ελπίζω να μην υπάρξουν και δολοφονίες θα είναι το αποτέλεσμα αυτού του ΗΛΙΘΙΟΥ νόμου καθώς οι κομπλεξικές εταιρείες θα θέλουν να προβάλλουν την οπλοφορία ώς
“υπηρεσία”.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΦΥΛΑΕΙ.

Σε ό,τι με αφορά, το ότι δεν είμαι “ξένος” με το σύστημα δεν σημαίνει και ότι είμαι “φίλος” με το σύστημα.

Συχνά είμαι καχύποπτος με όσους “προτείνουν” διέξοδο, ειδικά δε με όσους διατείνονται πως “έχουν όραμα”, πως το μυαλό τους καταβάζει “τις” λύσεις, κ.λπ., διότι είναι είτε πολύ “αγνοί” είτε “απατεώνες” (ας μη μιλήσω για τους πολιτικούς, είναι μεγάλη κουβέντα). Και η “αγνότητα” είναι σήμερα κάτι σαν φοκλόρ…

Έτσι, το ξεφωνητό προσφέρεται όχι επειδή είναι η εύκολη λύση, αλλά διότι δεν έχει νόημα να προτείνει κάποιος τα οφθαλμοφανές και το αυτονόητα. Το σύστημα δεν παίρνει “γιατρειά” όχι επειδή οι υπεύθυνοι είναι βλάκες ή δεν διαθέτουν φαντασία, αλλά διότι αυτό υπαγορεύει το άμεσο συμφέρον τους.

Δεν μπορώ να φανταστώ πως ο συντάκτης του νομοσχεδίου δεν διαβλέπει τους ελλοχεύοντες κινδύνους. Αλλά, οι “ισορροπίες”… Ο τζίρος του κλάδου, η έλλειψη αστυνομικών που τους έχουν καπαρώσει για ορντινάτσες πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοδικηγόροι, μεγαλοδημοσιογράφοι και εν γένει μεγαλό/κηφήνες των οποίων τη “φύλαξη” την πληρώνουν και οι μισθοσυντήρητοι φορολογούμενοι (κάποτε διάβασα και για ένα δημοσιογράφο που πήγε να ψηφίσει στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ στην Ακαδημίας, παρέα με τον αστυνομικό / σεκιουριτά/ ορντινάτσα του) οι ανεκπαίδευτοι αστυνομικοί (μόνο τις κοιλιές κάποιων από αυτούς που τους φτάνουν μέχρι το γόνατο να δει κανείς, αρκεί για να καταλαβει κανείς) το νέο “φρούτο” της ασφάλειας, κ.λπ.

Για το “βωμολοχείν”, εάν εννοείς τον τίτλο του κειμένου, είναι λίαν επιεικής με τα κάθε λογής ψώνια που την έχουν δει ή θα την δουν “καουμπόηδες”. Βλέπεις άλλωστε τί γίνεται καθημερινά από μπράβους, “προστάτες”, ένστολους, “πορτιέρηδες”, κ.λπ. Οι Αθηναίοι στην αρχαιότητα το είχαν πιάσει το νόημα. Ανέθεταν την προστασία της τάξεως στους δούλους που με τον τρόπο αυτό νόμιζαν πως έγιναν και εξουσία. και έδειχναν υπερβάλλοντα ζήλο…

επειδή και σε τράπεζες μπαίνω συχνά και σε γραφεία μεγάλων επιχειρήσεων επίσης αλλά και γενικά κινούμαι αρκετές φορές σε χώρους όπου κυκλοφορεί πολύ “σεκιούριτυ”, αυτοί οι τύποι στην πλειονότητά τους δεν μου πολυγεμίζουν το μάτι. Δεν τους θεωρώ υπεύθυνα όντα για να οπλοφορούν. Τόσα διαβάσαμε αυτές τις ημέρες στις εφημερίδες, δεν είναι λοιπόν ανάγκη να πολλαπλασιαστούν τα θύματα του κάθε ανεγκέφαλου που θα την δει Κλιντ Ήστγουντ και “Dirty Harry”.
Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και πιθανό να δούμε “πρωτοβουλίες” πολιτών εντελώς αντίθετες από αυτές που εννοείς. Πρόκειται για ένα αψυχολόγητο μέτρο.
Χωρίς κράτος και χωρίς οικονομία όπως λες και -το χειρότερο- χωρίς “πολίτες” (και δεν εννοώ τους υπάρχοντες “υπηκόους” όπως τεκμαίρεται ποικιλλοτρόπως, μηδέ των εκλογών εξαιρουμένων) δεν είναι αντιδιαλεκτικό να υπάρξει “κοινωνία πολιτών”; Δεν ζούμε ούτε στη Δανία ούτε στη Σουηδία. Πρώτα πρέπει να στηθεί ένα αξιόπιστο κράτος, κάτι όμως που στον ορίζοντα δε διαφαίνεται.

Είμαι υπέρ της αυτοάμυνας των πολιτών, όχι απαραίτητα με τη μορφή της αυτοδικίας, αλλά και με το οργανωμένο μποϋκοτάζ, συγκεντρώσεις, έξυπνους ακτιβισμούς, ενημέρωση για εναλλακτικές επιλογές, στήσιμο άλλων, υγιών, κέντρων χωρίς “καλόπαιδα”, κτλ.

Κράτος δεν υπάρχει, υγιής αγορά δεν υπάρχει, ας υπάρξει τουλάχιστον κοινωνία πολιτών.